ΑΝΝΑ ΣΥΝΟΔΙΝΟΥ (1927 - 2016)

Λάμπων τόκος τῆς ἀβύσσου
Βλέμματος παμφαεῖς γραφαί
στίλβη αἰωνίζουσας χάρης 
Κλίμακα ἀκμάζουσας ζωῆς

Μυθεύματα κάλλους
σὲ ὑπερχειλίζοντες ἀνασασμούς
Ἀφηγήματα δέους
σὲ ὀρθρίζοντες ἀστερισμούς

Τρυφὴ ἐνυπνίου
σὲ ἀρχετυπικὲς ψηλαφίσεις
Πολύφερνη μοῖρα ἀσπόρου σύμπαντος

Ἡ κόμη γαλουχεῖται στὴν τροπικότητα τῶν ἀγγέλων
Στὰ χείλη καθεύδει τὸ ἡγεμονικὸ ἀλφαβητάρι
Τὸ Χάος δυσωπεῖται: Ἔρχονται νυκτὸς ἐξιλασμοί
Ποίηση εἰκόνας στὶς ἔσχατες ἀτραποὺς τῆς Σελήνης ποὺ φυτουργεῖ τὸ ζόφο
Παράδοξη μνηστεία ἐρέβους ποὺ οἰστρηλατεῖ τὰ εἴδωλα τοῦ Ἅδη
Ἀπερινόητη συντυχία σκιῶν στὶς ἀκμὲς τοῦ ἀρχέγονου πῶς
Ἱστορία ἐκφαντορικῆς ἱκεσίας ἐνώπιον τοῦ ὁρίου
Τύπος ἀμείλικτης σιωπῆς

Ἔτος ἐκεῖθεν τοῦ Τρύγου
Κλῆρος νεμέσεως σὲ ἀποίμαντους λειμῶνες
Ἔκσταση ὁδῶν στὴν ἔλευση τοῦ ἀπειρολεύκου
Ἡ θέα ἄτεγκτο μέτρο τῆς ὀδύνης: Σημαίνει τὸ ἐπέκεινα τῆς λάμψης,
διατιτρώσκει τὸ κράτος τῶν ὀνομάτων
Μυσταγωγεῖ τὸν κώδικα˙ στοιχειώνει τὸ λόγο:
Ἰφιγένεια-Ἰφιμέδεια-Ἰφιάνασσα…Ἄνασσα συνοδείας λύχνων
Ὕπατη ἀπορία πρὸ τοῦ διλήμματος τῆς μορφῆς

Μιὰ τέτοια φύση ἀφορίζει τὸ σκότος
Κανοναρχεῖ τὰ ἐλεγεῖα τῶν καιρῶν
Καλουργεῖ τὸ ρῖγος τοῦ ἀπολύτου
Κοινωνεῖ τὸν φρικιασμὸ τῶν ὑδάτων,
τὴν ὠρυγὴ τῶν πεπτωκότων
Μετακενώνει φόβο δεσποτικὸ
Ἀντιδωρίζει ἔλεος άπειρόκαλον

Εἶναι ἡ ὄψη ποὺ κυοφορεῖ συνείδηση αἰώνων,
ποὺ ἀνθολογεῖ τὰ οἴμοι, τὰ Ἄμὴν τὰ Χαῖρε
ΕΙΝΑΙ ἡ ὡραιότητα
ποὺ ἐνωτίζεται τὴν προφητικὴ ἠχὼ
καὶ ζώννυται γιὰ νὰ τὴν ἐμφυσήσει ἄσπιλη
στὶς πνοὲς τῶν συναζομέν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου